“Βγερού γλυκά φανού” στο Θέατρο ΑΝΕΣΙΣ, 13-15 Μαϊου

Δύο γυναίκες, δυο εποχές, δύο ιστορίες συναντιούνται σ’ ένα ρεσιτάλ ερμηνείας

ΦΑΝΤΑΣΟΥ…

ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΒΓΕΡΟΥ

Είσαι Χιώτισσα και ζεις στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Είναι 1822. Είσαι μάρτυρας μιας μαζικής σφαγής. Περίπου 40.000 πατριώτες σου θα σφαγιαστούν κι άλλοι τόσοι θα πουληθούν δούλοι. Εσύ θα πιαστείς αιχμάλωτη και θα μάχεσαι για αξιοπρέπεια και ταυτότητα. Θα γυρίσεις πίσω στην πατρίδα σου. «Ο ύπνος σου όμως πάντοτε σαν το θάνατο είναι πικρός»

ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ Η ΒΓΕΡΟΥ

Είσαι η Αγγελική και είσαι Χιώτισσα και ζεις στην Ελλάδα της Ενωμένης Ευρώπης. Είσαι στο 2016. Έχουν περάσει 194 χρόνια. Και πάλι μάχεσαι για αξιοπρέπεια και ταυτότητα. «Δεν το έχεις ακόμη καταλάβει. Δεν υπάρχουν κανόνες…»

13036450_10208263616962114_1454944784_o

Ελευθερία Τέτουλα, η “Βγερού” της παράστασης

απόφοιτος της Ανωτέρας Δραματικής Σχολής ΒΕΑΚΗ, έπαιξε στο Θέατρο το 2004-2005, στο «Αίσωπος, κάτι θέλει να μας πει», σε σκηνοθεσία Κάρμεν Pουγγεpη,  το 2004 στο «Αν εσύ ήμουν εγώ», στο ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης, του Δημήτρη Σεϊταvη, σε σκηνοθεσία της Ιωάννας Μιχαλακοπούλου, το 2003,  στον “Πητερ Παν”, στο ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης , σε σκηνοθεσία Πελαγίας Αγγελίδου,  το 2007,  στο κθβε, στο “Η Πεντάμορφη και το τέρας” , σκηνοθεσία Γλυκερίας Καλαιτζή,  το 2008,  στο κθβε, στο “Ματωμένος γάμος”, σε σκηνοθεσία Γιάννη Ιορδανίδη, το 2009, στο κθβε “Το κορίτσι με τα μαύρα”, σε σκηνοθεσία του Γρηγόρη Καραντινάκη,  το 2010, στο κθβε,  “Ο κύριος Πούντιλα και ο δούλος του ο Μάτι”,  σκηνοθεσία Κώστα Καζάκου,  το 2011  στο κθβε “Υπάρχει και φιλότιμο”, σε σκηνοθεσία Γιώργου Κιουρτζίδη, το 2012 στην “Αργοναυτική εκστρατεία”,  σε σκηνοθεσία Κάρμεν Ρουγγέρη και στην τηλεόραση το 2005-2006, στην τηλεοπτική σειρά «Φιλοδοξίες», το 2005-2006, στην σειρά «Θα βρεις το δάσκαλο σου»,

 13063867_10208263494159044_2089291118_o

 

Μελίνα Αποστολίδου, η “Αγγελική” της παράστασης

Μετά την αποφοίτησή της από τη Δραματική Σχολή του ΚΘΒΕ το 1998 , υπήρξε για 7 χρόνια μέλος του θιάσου του Κ.Θ.Β.Ε, συμμετέχοντας σε περισσότερες από 15 παραγωγές, με σκηνοθέτες όπως ο Γ. Ρήγας, ο Σωτ. Χατζάκης, ο Γ. Ιορδανίδης και ο Δ. Χρονόπουλος. Αποχώρησε από το Κρατικό προκειμένου να λάβει μέρος στην Ελληνο-ολλανδική συμπαραγωγή “Ικέτιδες ” του Ευριπίδη, σε συν-σκηνοθεσία  Paul Koek και Μ. Μαρμαρινού ,παίζοντας τον ρόλο της Ευάδνης. Η παράσταση παίχτηκε σε πολλές πόλεις της Ολλανδίας πρίν κλείσει την περιοδεία της στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου. Ακολούθησαν άλλες δύο συνεργασίες με τον Μ. Μαρμαρινό. Tο “Πεθαίνω σαν Χώρα” του Δημ. Δημητριάδη που παίχτηκε στο Φεστιβάλ Αθηνών και επιλέχθηκε να συμμετάσχει σε σημαντικά φεστιβάλ του εξωτερικού, όπως το Kunsten Festival des Arts στις Βρυξέλλες, το Festival d’ Automne του θεάτρου Odeon , στο Παρίσι, το Wienner Festwochen , στη Βιέννη  κ.α. Η παράσταση “Βίοι Αγίων” ( devised theater) που παρουσιάστηκε στο  theseum ensembe , ένα θέατρο για της Τέχνες .Ενώ το 2011 συμμετείχε στην παράσταση Repulsion 6 της ομάδας Erasers.

13054521_10208263416437101_537914928_o

«Έβαλα μπρος τη μηχανή του αυτοκινήτου»                                  «Πήρα τον Γιάννο μου αγκαλιά»

«Κι ανηφόρισα τον Προβατά.»                                                          «Και εζάρωσα σε μια γωνιά.»

«Μετά τη Μονή του Άγιου Μάρκου»                                                 «Μετά τα Βουρλά»

«Σταμάτησα σ’ ένα πλάτωμα.»                                                          «Απίθωσα το Γιαννάκη στο κατάστρωμα»

«Έσβησα τη μηχανή»                                                                           «Και εσηκώθηκα ορθή στην κουπαστή.»

«Και περπάτησα μέχρι την άκρη του δρόμου.»                              «Εκοίταξα τη θάλασσα»

«Κοίταξα το δάσος»                                                                  «Που την έλουζε το φως του ηλιοβασιλέματος.»

«Τι όμορφα…»                                                                                        «Που ήτανε όλα ένα γύρω!»

«Έβγαλα τα παπούτσια μου»                                                              «Έλυσα τη μαντίλα απ’ την κεφαλή μου»

«Και ξυπόλητη άρχισα να περπατώ στο χορτάρι.»          «Κι ξέπλεξα τα μαλλιά μου λεύτερα στον αγέρα.»

«Ένιωσα τη δροσιά του δάσους στις πατούσες μου»       «Γεύτηκα το νερό της θάλασσας στα χείλη μου.»

«Τη μυρωδιά του ρετσινιού να ποτίζει τα πνευμόνια μου.»           «Τι αρμυρό που ήτανε!»

«Τι αρωματικό που ήτανε!»                                    «Ήκουσα τον αχό του κύματου, που έσκαγε στο μπρίκι.»

«Άκουσα το θρόισμα από τις πευκοβελόνες που αγγίζανε η μία την άλλη.»  «Πρώτη φορά είχα το νου»

«Να καταλάβω ένα ωραίο πράγμα!»

 Απόσπασμα από την παράσταση “Βγερού γλυκά φανού” του Γ. Χατζόπουλου

 13062734_10208263415357074_1338649908_o

Φωτογραφίες: Αργύρης Χατζόπουλος