Η ιστορία διατρέχει τη ζωή και το όνειρο την πραγματικότητα

H Κορίνα Βασιλειάδου μιλάει για την παράσταση στη Γεωργίας Μηλίτση, εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

 

Πώς γίνεται να συναντηθούν η ιστορία μιας γυναίκας που έζησε τη σφαγή της Χίου το 1822 και η ιστορία μιας απατημένης γυναίκας του σήμερα; “Μέσα στο όνειρο. Εκεί που ο χρόνος είναι ρευστός”, απαντά η Κορίνα Βασιλειάδου, σκηνοθέτης της παράστασης “Βγερού γλυκά φανού”, που θα ανέβει στη σκηνή του θεάτρου “Αυλαία” από το “Θέατρο του Θερμαϊκού”.

Κορίνα Βασιλειάδου

Η παράσταση “Βγερού γλυκά φανού” είναι βασισμένη στην ομώνυμη νουβέλα του Γιώργου Χατζόπουλου, η οποία αποτελείται από δύο γυναικείους μονολόγους, της Βγερούς και της Αγγελικής. Μέσα από την ιστορία της Βγερούς μεταφερόμαστε στη σφαγή της Χίου το 1822, όπου σφαγιάζονται 42.000 άνθρωποι και πιάνονται αιχμάλωτοι 50.000. Η Βγερού επιζεί της σφαγής και γίνεται δούλα στη Σμύρνη. Ξεφεύγει από τα δεσμά της δουλείας και η ιστορία της συνεχίζεται μέχρι την ηλικία των 106 χρόνων, οπότε και φεύγει από τη ζωή. Η Αγγελική είναι μια σύγχρονη γυναίκα γύρω στα 40, που ανακαλύπτει ότι ο άνδρας της την απατά και νιώθει ότι η ζωή της γκρεμίζεται.

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΩΣ ΣΗΜΕΙΟ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ
Πώς διαπλέκεται λοιπόν μια ιστορία που αγγίζει τη φρίκη, όπως αυτή της σφαγής της Χίου, και ένα σύγχρονο εξατομικευμένο δράμα; Αυτή η αντίστιξη είναι που κέντρισε το ενδιαφέρον της σκηνοθέτιδας, Κορίνας Βασιλειάδου: “Επέλεξα να εστιάσω στο σημείο της ιστορίας που συναντώνται οι δύο γυναίκες. Από τη μια έχουμε τη Βγερού και την ιστορία ενός βιώματος μέσα στο πλαίσιο μιας συλλογικής τραγωδίας και από την άλλη την Αγγελική, η οποία ζει το δικό της δράμα έτσι όπως βιώνεται στη σύγχρονη εποχή εξατομικευμένα. Εγώ έψαχνα να βρω σ’ αυτή την παράσταση πώς αυτές οι δύο γυναίκες, αυτές οι δύο εποχές, αυτές οι δύο ιστορίες, μπορούν κάποια στιγμή να συναντηθούν και τον λόγο για τον οποίο μπορεί να γίνει αυτό”.

Πέρα από το γεγονός ότι η Αγγελική είναι απόγονος της Βγερούς, το σημείο τομής των δύο ιστοριών εντοπίζεται στο όνειρο. “Ένα στοιχείο που αμέσως μου κέντρισε το ενδιαφέρον στο έργο του Χατζόπουλου είναι η ονειρική διάσταση που το διαπερνά. Η Αγγελική βλέπει ένα όνειρο. Στον ονειρικό αυτό κόσμο, εκεί που ο χρόνος είναι ρευστός, μπορούν τα πράγματα να συναντώνται, να ακουμπά η μία ιστορία πάνω στην άλλη”, εξηγεί η Κορίνα Βασιλειάδου. Και κάπως έτσι, μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας, η ιστορία της Βγερούς καταφέρνει να αλλάξει κάτι στην ιστορία της Αγγελικής. “Έτσι λειτουργούν οι ανθρώπινες ιστορίες. Μπορεί να μου αφηγηθεί κάποιος μια δική του ιστορία χωρίς να έχει διδακτικό σκοπό και ξαφνικά να μου εμπνεύσει τη λύση σε κάτι που με απασχολεί πολύ.  Αυτό είναι το δώρο που φέρει η αφήγηση και η παράσταση”, επισημαίνει η σκηνοθέτης για το πώς αλληλεπιδρούν οι ιστορίες των ανθρώπων.

“ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ Η ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ”
Ο σύγχρονος άνθρωπος, πέρα από την προσωπική του ιστορία, κουβαλά μέσα του και μια ιστορία που δεν είναι μόνο δική του, αλλά αφορά έναν ολόκληρο λαό. “Η εποχή στην οποία ζούμε είναι μια εποχή πολύ γρήγορης πληροφορίας. Αυτό μας έχει κάνει λίγο νωθρούς ως προς τη μνήμη μας. Θεωρώ σημαντικό να βρίσκουμε έναν τρόπο να συνδέουμε τους προσωπικούς μας σταθμούς με τα γεγονότα που συμβαίνουν γύρω μας, γιατί δεν είναι ξεκομμένα από μας. Αυτό που ζει η Αγγελική στην αρχή δεν μου φαινόταν τόσο σοβαρό σε σχέση με όσα περιγράφονται στην ιστορία της Βγερούς. Όμως αυτός είναι ο προσωπικός της δρόμος και ανακαλύπτουμε πώς κάτω απ’ αυτόν υπάρχουν όλες αυτές οι επιστρώσεις της ιστορίας. Είναι σημαντικό να διερευνήσουμε το πώς φέρουμε την ιστορικότητα μέσα από τη δράση και την καθημερινότητά μας”, τονίζει η Κορίνα Βασιλειάδου για την ανάγκη να γνωρίζουμε την ιστορία και να την “αναγνωρίζουμε” στη ζωή μας.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
Για την υπερχρονική αξία της μουσικής, που συνέθεσε ο Κώστας Βόμβολος για την παράσταση, μίλησε η σκηνοθέτις: “Η μουσική έρχεται σε καίρια σημεία του έργου να λειτουργήσει ως μια μορφή συντονισμού των ιστοριών και των εποχών. Οι συνθέσεις έχουν κάποια στοιχεία αμιγώς παραδοσιακά, κάποια που θυμίζουν την παράδοση και κάποια πολύ σύγχρονα. Η μουσική του Κώστα είναι πέρα από τον χρόνο και φέρει το ονειρικό στοιχείο”.

Της Γεωργίας Μηλίτση, εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ